Dit veroorzaakt irritatie en gingivitis, waardoor het tandvlees geïnfecteerd kan raken en zich met pus kan vullen. Dit zorgt voor een stinkende adem en veel pijn en irritatie voor je kat.
Tandvleesziekte begint met een ontstoken tand die zich ontwikkelt tot gingivitis. Je merkt misschien ook dat het tandvlees langzaam terugtrekt, waardoor meer van de tand en wortel bloot komt te liggen. Je moet naar de dierenarts als de hele wortel en tand blootliggen, maar probeer het probleem daarvoor al te behandelen.
Je dierenarts zal je kat moeten röntgenen, omdat de aandoening zich vaak onder het tandvlees verschuilt. Tot 60 procent van de symptomen bevindt zich onder de tandvleesrand. Röntgenfoto's tonen een verlies aan dichtheid en scherpte van de tandkas rond de wortel. In een verder gevorderd stadium tonen ze verlies van botondersteuning rond de wortel van de aangetaste tand.
In een later stadium kan de behandeling bestaan uit het professioneel reinigen van de ruimte tussen het tandvlees en de tanden, plus het toedienen van antibiotica. Als de tandvleesziekte echter vergevorderd is, moet je mogelijk botvervanging, spalken en zelfs behandelingen voor weefselregeneratie overwegen.
Het is echter belangrijk om te onthouden dat voorkomen altijd beter is dan behandelen of genezen, dus zorg goed voor de gebitsgezondheid van je kattenvriend. Dagelijks poetsen, een gezond dieet en regelmatige controles bij de dierenarts helpen enorm om parodontale aandoeningen te voorkomen.
Bronvermelding afbeelding
Reacties
Nog geen reacties. Deel als eerste je gedachten.
Laat een reactie achter