Hoewel wij mensen dol zijn op chocolade als tussendoortje, weten we dat het geen goed idee is om het aan honden te geven. Natuurlijk zijn honden er vaak van overtuigd dat ze best graag met ons zouden ‘delen’, en er zijn verhalen over honden die in een doos bonbons inbraken en alles opaten.
Als een hond per ongeluk een chocoladeproduct te pakken krijgt, vragen eigenaren vaak hoeveel te veel is. Het antwoord verschilt per hond: grotere honden kunnen grotere hoeveelheden verdragen dan kleinere rassen.
Als een hond per ongeluk een chocoladeproduct te pakken krijgt, vragen eigenaren vaak hoeveel te veel is. Het antwoord verschilt per hond: grotere honden kunnen grotere hoeveelheden verdragen dan kleinere rassen.
Chocolade veroorzaakt zulke schadelijke gevolgen bij honden door een bestanddeel dat theobromine heet. Hoewel wij mensen deze stof gemakkelijk kunnen metaboliseren, verwerkt het spijsverteringsstelsel van honden deze veel langzamer, waardoor de stof zich kan ophopen tot giftige niveaus.
Hoewel één klein stukje waarschijnlijk geen ernstige klachten bij je hond veroorzaakt (al kan het braken of diarree veroorzaken), kun je het beste het zekere voor het onzekere nemen als je niet weet hoeveel hij heeft binnengekregen en naar de dierenarts gaan. Ernstige symptomen van chocoladevergiftiging zijn onder meer ernstige hyperactiviteit, spiertrillingen, toevallen, een onregelmatige hartslag, inwendige bloedingen en hartfalen.

Houd er rekening mee dat verschillende chocoladeproducten uiteenlopende hoeveelheden theobromine bevatten. De hoogste gehaltes komen voor in cacao, bakchocolade en pure chocolade, en de laagste in melk- en witte chocolade.
Door deze verschillen kan het eten van enkele stukjes pure chocolade door een hond dodelijke gevolgen hebben, terwijl dat niet zou gebeuren als hij melkchocolade at. Slechts één ounce pure chocolade is genoeg om een hond van 44 pond te vergiftigen.
Als algemene regel geldt dat 100-150 mg/kg lichaamsgewicht aan theobromine vergiftiging bij honden veroorzaakt.

De behandelingsmogelijkheden zijn beperkt. Over het algemeen wordt braken opgewekt, de maag gespoeld en actieve kool gegeven om resterende theobromine in de darmen te absorberen. In ernstigere gevallen kunnen intraveneuze vloeistoffen en medicatie nodig zijn.

Reacties
Nog geen reacties. Deel als eerste je gedachten.
Laat een reactie achter