Steriliseren, castreren, onvruchtbaar maken en castratie verwijzen allemaal naar het verwijderen van alle of een deel van de voortplantingsorganen van een dier, oftewel chirurgische sterilisatie. Sterilisatie is een term die voor vrouwelijke dieren wordt gebruikt, terwijl castratie voor mannelijke dieren wordt gebruikt.
Over het algemeen castreren of steriliseren dierenartsen kittens en puppy's op een leeftijd van zes maanden. Opvangcentra en sommige dierenartsen steriliseren hun dieren al op een leeftijd van 8-10 weken. Vroege sterilisatie is vooral relevant voor poezen, die al vanaf vier maanden zwanger kunnen worden. Als u wacht tot uw poes zes maanden oud is, kunt u te maken krijgen met een onverwacht nestje kittens.
Vroege castratie of sterilisatie verwijst naar een ingreep die wordt uitgevoerd voordat een huisdier zes maanden oud is. Dit kan veilig en zonder nadelige gevolgen worden gedaan, maar raadpleeg altijd uw dierenarts. Die kan u adviseren over de beste leeftijd voor sterilisatie van uw huisdier, op basis van ras, gezondheidstoestand en uw situatie.
Hoewel sterilisatieprocedures de meest voorkomende operaties voor dierenartsen zijn, betreft het een grote operatie onder narcose en brengt deze enig risico met zich mee. Uw huisdier heeft daarna enkele weken nodig om te herstellen en te genezen.

Afbeeldingsvermelding
Voordelen van sterilisatie en castratie:
- Het castreren en steriliseren van dieren helpt het ernstige probleem van overpopulatie in opvangcentra en dierenasielen terug te dringen, evenals de noodzaak om verder gezonde dieren te laten inslapen.
- Sterilisatie voorkomt dat vrouwelijke dieren “loops” of bronstig worden, mannetjes aantrekken en ongewenst zwanger raken. U hoeft uw vrouwelijke dier niet eerst een nestje te laten krijgen voordat u haar laat steriliseren.
- Veel ongewenste gedragingen, zoals weglopen, urineren om te markeren en agressie, nemen af. Gesteriliseerde en gecastreerde dieren zijn doorgaans rustiger. Vooral mannetjes zullen minder snel vechten of dominant gedrag vertonen. Door de neiging tot vechten te verminderen, is er ook minder kans op letsel en andere medische behandelingen.
- Aandoeningen zoals pyometra of baarmoederontstekingen, cysten, prostaataandoeningen en kanker van het voortplantingsstelsel, de borst, baarmoeder, eierstokken, baarmoederhals, prostaat en testikels worden voorkomen.
- Vrouwtjes kunnen ernstige complicaties ervaren tijdens de zwangerschap, bevalling en het zogen. Er bestaat ook het risico dat nakomelingen gespecialiseerde diergeneeskundige behandeling nodig hebben.
- Eventuele nakomelingen moeten worden gevaccineerd, ontwormd, behandeld tegen vlooien en teken en een nieuw thuis krijgen.
- Erfelijke aandoeningen die verband houden met rassen of bloedlijnen worden niet doorgegeven.
- Er is onvoldoende onderzoek en wetenschappelijk bewijs om aan te tonen dat vroege sterilisatie of castratie extra zorgen veroorzaakt, anders dan de risico's die verbonden zijn aan de ingreep wanneer deze wordt uitgevoerd zodra uw huisdier zes maanden oud is.
Sommige informatie wijst erop dat wanneer sterilisatieprocedures vroeg worden uitgevoerd:- Een klein percentage van de vrouwtjes enige incontinentie kan ontwikkelen. Dit komt vaker voor bij dieren met overgewicht en bij bepaalde rassen. Incontinentie kan effectief worden behandeld.
- Honden mogelijk iets meer risico lopen op het ontwikkelen van heupdysplasie en scheuren van de voorste kruisband (CCL), vooral rassen die gevoelig zijn voor deze aandoeningen.
- Er enkele meldingen zijn van dieren die niet hun volledig verwachte lengte bereiken.
- Het is een operatie die onder narcose wordt uitgevoerd en daarmee samenhangende risico's heeft.
- Het herstel kan 10-21 dagen duren.
- Sommige dieren kunnen door veranderingen in hun stofwisseling aankomen. Dit kan eenvoudig worden aangepakt door de voedselinname iets te verminderen, de activiteit te verhogen of het dieet van uw huisdier aan te passen.
- Sommige vrouwtjes worden vatbaarder voor urineweginfecties.
- Er is een verhoogd risico op het ontwikkelen van hypothyreoïdie, waarbij de schildklieractiviteit laag is en die vervolgens de groei en mentale ontwikkeling kan beïnvloeden.
- De hormoonspiegels van uw huisdier veranderen, wat kan leiden tot gedragsveranderingen.
- Voor rassen die al aanleg hebben voor deze vormen van kanker, is er een iets verhoogd risico op blaaskanker, osteosarcoom en, bij honden, hemangiosarcoom, een ongeneeslijke tumor van cellen die bloedvaten bekleden. Neoplasie of abnormale weefselgroei kan ook voorkomen.

Reacties
Nog geen reacties. Deel als eerste je gedachten.
Laat een reactie achter