Overmatige jeuk bij katten, ook wel pruritus genoemd, ontstaat wanneer chemische reacties in de huid zenuwen stimuleren die ervoor zorgen dat de hersenen de jeuk waarnemen. Je kat begint zichzelf te krabben om het gevoel te verlichten, maar in veel gevallen kan dat een ontstekingsreactie in de huid stimuleren en de situatie verergeren.
Je kat krabt niet voortdurend alleen maar omdat ze zich verveelt. Alle katten hebben een jeukdrempel. Er zijn normale, alledaagse prikkels die jeuk kunnen veroorzaken. Je kat hoeft echter niet per se de drang te voelen om te krabben totdat die prikkels deze jeukdrempel overschrijden en de huid voldoende irriteren om de zenuwen te stimuleren, die vervolgens berichten naar de hersenen sturen om te krabben. Wanneer overmatige jeuk optreedt, kan je kat aan haar huid krabben totdat er pijnlijke wondjes ontstaan. In het ergste geval kunnen die pijnlijke wondjes geïnfecteerd raken.
Er zijn tal van aandoeningen en ziekten die tot pruritus bij je kat kunnen leiden. Sommige van deze aandoeningen kunnen milde vormen van pruritus veroorzaken, terwijl andere leiden tot ernstige pruritus en overmatige jeuk.
Huidallergieën
Vlooien zijn de meest voorkomende oorzaak van allergische huidaandoeningen in de Verenigde Staten. Als je kat allergisch reageert op vlooien, zal ze waarschijnlijk overmatig aan haar achterhand krabben, wat kan leiden tot wondjes op haar achterwerk, staart, buik en achterpoten.
Voedsel-, insecten- en contactallergieën komen minder vaak voor, maar zijn zeker niet zeldzaam bij katten. Voedselallergieën veroorzaken bij katten een reactie die vergelijkbaar is met die van atopie. Insectenallergieën leiden tot wondjes in de buurt van de beetplek, wat katten meestal aan de oren en neusbrug treft. Contactallergieën zijn tot slot het gevolg van contact met irriterende stoffen die in aanraking komen met de huid van je kat.
Huidparasieten
Schurft is de meest voorkomende parasitaire huidaandoening bij katten. Deze aandoening wordt veroorzaakt door de schurftmijt en leidt tot wondjes op de oren, ellebogen en hakken van je kat. Vlooien kunnen als parasiet ook overmatige jeuk bij je kat veroorzaken, maar de aandoening is minder hevig dan bij katten die allergisch zijn voor vlooien.
Er zijn diverse andere mijten die verschillende niveaus van parasitaire huidaandoeningen bij je kat kunnen veroorzaken. Demodexmijten veroorzaken demodicose, een aandoening die haaruitval en dermatitis veroorzaakt. De aandoening zelf leidt niet vaak tot overmatige jeuk, maar de secundaire bacteriële huidinfectie die ze kan veroorzaken, leidt wel tot jeuk.
De Cheyletiella-mijt kan bij je kat cheyletiellose veroorzaken, met wondjes langs de bovenkant van de rug van je kat als gevolg. Oormijten kunnen, zoals de naam al doet vermoeden, leiden tot overmatige jeuk in en rond de oren. Het is echter bekend dat oormijten ook elders op het lichaam van een kat jeuk kunnen veroorzaken. Notoedrische schurft is een besmettelijke huidaandoening bij katten die wordt veroorzaakt door een mijt die verwant is aan de schurftmijt. Deze ziekte is zeer besmettelijk bij katten en wordt verspreid door direct contact.
De jeuk verlichten
Als je merkt dat je kat gedurende langere tijd overmatig jeuk heeft, moet je met je kat naar de dierenarts gaan. Alleen de jeuk behandelen met een plaatselijk middel dat verkrijgbaar is in dierenwinkels, is mogelijk niet voldoende om de onderliggende oorzaak aan te pakken. Bij voedselallergieën is bijvoorbeeld een verandering in het dieet nodig om de jeuk te verlichten en het probleem op lange termijn op te lossen. Bij parasitaire aandoeningen zijn een diagnose en behandeling door een dierenarts nodig om je kat van de oorzaak van de jeuk af te helpen, in plaats van alleen de jeuk te behandelen.
Reacties
Nog geen reacties. Deel als eerste je gedachten.
Laat een reactie achter