Rassen komen en gaan uit de mode – en soms verdwijnen ze helemaal. De Salish Wool Dog is een uitgestorven ras dat een echte ‘schapenhond’ was, gefokt door inheemse Amerikanen vanwege zijn waardevolle vacht.
De Salish Coast-stam leefde in wat nu de staat Washington en British Columbia is. Ze fokten zorgvuldig een populatie honden met wit, lang haar, die ze in mei of juni als schapen scheerden voor wol.
De Salish Wool Dog wordt beschouwd als het enige prehistorische Noord-Amerikaanse hondenras dat door echte veeteelt is ontstaan; dat wil zeggen dat het selectief en doelgericht werd gefokt om eigenschappen te creëren die nuttig waren voor de gemeenschap. Andere honden in de stam werden niet doelbewust gefokt en ontwikkelden hun eigenschappen door toeval en natuurlijke selectie. Salish Wool Dogs werden gescheiden gehouden van andere honden in de omgeving, op eilanden en in afgesloten grotten, in roedels van ongeveer twaalf tot twintig dieren.
Wool Dogs kregen een dieet van rauwe en gekookte zalm. Tegenwoordig wordt visolie gebruikt door de wereld van hondenshows, omdat algemeen bekend is dat het de kwaliteit en glans van de vacht verbetert.
De Salish-stam had geen toegang tot schapen en de wol van berggeiten, die gevaarlijk was om te verzamelen; daarom gebruikten ze hondenhaar als alternatief.
Om de kwaliteit van het garen te verbeteren en de voorraad van de waardevolle vacht te vergroten, werd hondenhaar gemengd met andere lokale materialen, zoals wol van berggeiten, veren en plantaardige vezels.
De komst van Europeanen in Noord-Amerika betekende het begin van het einde voor de Salish Wool Dog. Door de betere toegang tot schapen, Hudson Bay-dekens en de vernietiging van de inheemse Amerikaanse bevolking zelf door ziekte en conflict, werden traditionele fokmethoden verstoord. De Salish Wool Dog begon zich te kruisen met andere hondensoorten en verloor de eigenschappen die hem zo onderscheidend maakten. Tegen het midden van de 19e eeuw werd de Salish Wool Dog als afzonderlijk ras als uitgestorven beschouwd. In 1940 stierf de laatst bekende nakomeling van de Wool Dogs.
Twijfelaars die beweerden dat de Salish Wool Dog niets meer dan folklore was, zijn door recente DNA-analyse ongelijk bewezen. Die analyse heeft aangetoond dat hondenhaar een bestanddeel is van een aantal bewaard gebleven voorbeelden van het werk van Salish-wevers.

Vandaag de dag leeft de Salish Wool Dog voort in de mondelinge geschiedenis van de Salish Coast-stam en in ceremoniële dekens die in museumcollecties worden bewaard. Er is ook een huid die opnieuw werd ontdekt in een lade van het National Museum of Natural History in Washington, D.C., van een hond die toepasselijk ‘Mutton’ werd genoemd en ooit toebehoorde aan een wetenschapper die de stammen van de Pacific Northwest bestudeerde.


Reacties
Nog geen reacties. Deel als eerste je gedachten.
Laat een reactie achter