Vier onverwachte door vlooien overgedragen ziekten die je moet kennen

Vier onverwachte ziektes door vlooien die je moet kennen

Vlooien worden gemakkelijk over het hoofd gezien. Vlooien lijken niet zo gevaarlijk als teken, die berucht zijn omdat ze de ziekte van Lyme op zowel honden als mensen kunnen overdragen. Deze piepkleine bloedzuigers worden door ons en onze huisdieren meestal gezien als een plaaggeest, en niet als een grote bedreiging voor iemands gezondheid.

Toch kunnen zowel mensen als dieren een verrassend groot aantal ziekten oplopen door vlooien. Via hun beten en wanneer ze worden opgegeten door de dieren waarop ze parasiteren (bijvoorbeeld tijdens het wassen), kunnen vlooien de gezondheid van jou en je huisdier ernstig schaden.

Muriene tyfus

Hoewel katten die in contact komen met besmette vlooien deze ziekteoverdragers mee naar huis kunnen nemen, zijn ratten de voornaamste gastheer voor de vlooiensoort die muriene tyfus overdraagt. Volgens het Texas Department of State Health Services wordt tyfus meestal via vlooienbeten op mensen overgedragen. De insecten urineren doorgaans op hetzelfde moment dat ze bijten.

Rickettsia typhi, een bacteriesoort die in uitwerpselen kan voorkomen, kan het lichaam binnendringen via een bijtwond of door krabben op de plek van de beet.

De symptomen van tyfus zijn hoofdpijn, koorts, misselijkheid en spierpijn. Vijf of zes dagen na de eerste symptomen kun je huiduitslag krijgen die op je romp begint en zich uitbreidt naar je armen en benen. Het Texas Department of State Health Services adviseert onmiddellijk medische hulp te zoeken als je vermoedt dat je muriene tyfus hebt. De aandoening kan met antibiotica worden behandeld, maar als je te lang wacht, moet je mogelijk worden opgenomen in het ziekenhuis. Zonder behandeling kan de ziekte enkele maanden aanhouden.

Gevallen van muriene tyfus komen veel voor in hete, benauwde gebieden met grote rattenpopulaties. Volgens Chris Van Deusen, persvoorlichter van het Texas Department of State Health Services, werden in 2015 324 gevallen—waaronder één overlijden—gemeld bij de gezondheidsautoriteiten van de staat. Sinds 2012 heeft Texas elk jaar ten minste één overlijden door muriene tyfus gezien.

Omdat de symptomen vrij algemeen zijn, kan uitstel van behandeling volgens Van Deusen leiden tot slechtere uitkomsten. Ernstigere gevallen houden "verband met andere aandoeningen, zoals diabetes, nierziekte en een voorgeschiedenis van alcoholverslaving."

Volgens een woordvoerder van het California Department of Public Health zijn er dit jaar tot nu toe 14 gevallen van muriene tyfus, allemaal zonder dodelijke afloop, gemeld vanuit vier county's. De staat ziet doorgaans 50 gevallen per jaar, voornamelijk in de buitenwijken van Orange County en Los Angeles County.

Muriene tyfus komt elders zelden voor.

Dr. Lee Herold, medisch directeur van het DoveLewis Emergency Animal Hospital in Portland, Oregon, stelt dat de ziekte in het noordwesten van de Stille Oceaan "vrijwel niet voorkomt".


Mycoplasma haemofelis

Katten kunnen de parasitaire bacteriële ziekte Mycoplasma haemofelis (M. haemofelis) oplopen door beten van teken, muggen en vlooien. Volgens Herold kan M. haemofelis, een infectie van de rode bloedcellen, katten ziek maken met koorts en bloedarmoede. Daarnaast zijn er aanwijzingen dat M. haemofelis mensen kan besmetten, vooral personen met een verzwakt immuunsysteem. Omdat vlooien niet kieskeurig zijn in wie ze bijten, kunnen ze zowel jou als je huisdier besmetten en de parasiet op jullie allebei overdragen.

M. haemofelis hecht zich aan de rode bloedcellen van de besmette kat, waardoor het immuunsysteem deze herkent en markeert voor vernietiging. Volgens Herold wordt bloedarmoede meestal veroorzaakt door de grote hoeveelheid rode bloedcellen die wordt afgebroken.

Dierenartsen schrijven vaak antibiotica voor om zieke dieren te behandelen. In ernstige gevallen hebben katten mogelijk eerst antibiotica en daarna een bloedtransfusie nodig.

Volgens Herold hebben sommige katten steroïden nodig om te voorkomen dat hun immuunsysteem hun eigen rode bloedcellen aanvalt. Het herstel kan vier tot zes weken duren.


Lintwormen

Lintwormen, een van de meest gevreesde parasieten, leven in de darmen van mensen, honden en katten. Wanneer dieren zichzelf of andere dieren verzorgen, kunnen ze besmette volwassen vlooien inslikken, waardoor huisdieren lintwormen kunnen oplopen. Volgens Herold kunnen katten de ziekte ook oplopen door besmette muizen te eten.

Volgens de Centers for Disease Control and Prevention kunnen kinderen de ziekte oplopen door per ongeluk een besmette vlo in te slikken, die ze bijvoorbeeld tijdens het buitenspelen kunnen tegenkomen, hoewel dit bij volwassenen relatief ongewoon is (CDC). Proglottiden, oftewel segmenten van lintwormen, worden zowel door kinderen als dieren uitgescheiden.

Kattenkrabziekte

Deze ziekte is opmerkelijk. De bacterie die kattenkrabkoorts veroorzaakt, Bartonella henselae (B. henselae), komt vrij vaak voor bij katten. De CDC schat dat ongeveer 40% van de katten, vooral kittens, de ziekte op enig moment in hun leven kan oplopen.

Bij sommige katten kunnen ernstige symptomen optreden. Als je kat braakt, lusteloos lijkt, rode ogen of vergrote lymfeklieren heeft, of minder eetlust heeft, adviseert de CDC om met je kat naar de dierenarts te gaan.

De meeste katten worden nooit ziek, en katten die wel ziek worden hebben meestal twee tot drie dagen koorts voordat ze volledig herstellen. Dus ook als je kat kerngezond lijkt, kan hij je toch ziek maken. Volgens Herold kan kattenkrabkoorts mensen treffen, zelfs wanneer de kat geen symptomen vertoont.

Volgens de CDC kunnen katten de ziekte op mensen overdragen door zo hard te bijten of te krabben dat de huid beschadigt, of door iemand te likken in de buurt van of op wondjes of korstjes.

Vorig jaar werd Janese Walters uit Toledo, Ohio, op een ochtend wakker en ontdekte ze dat ze blind was aan één oog, een opmerkelijke situatie waarover tal van mediasites berichtten. Na een maand onderzoeken konden artsen de oorzaak van de blindheid niet vaststellen—totdat de vrouw haar over haar kat vertelde. Toen zij de infectie konden koppelen aan de bacterie B. henselae, stelden ze de diagnose kattenkrabziekte en concludeerden ze dat haar kat haar oog had gelikt, waardoor ze het zicht aan één oog had verloren.

In uiterst zeldzame gevallen kan de aandoening de hersenen, ogen, het hart of andere inwendige organen beschadigen; de CDC merkt echter op dat deze problemen vaker voorkomen bij jonge kinderen en mensen met een verzwakt immuunsysteem.

  Zo houd je vlooien uit je huis

De juiste vlooienbestrijdingsmethode kan jou, je huisdier en de rest van je gezin beschermen en tegelijkertijd de levenskwaliteit van je huisdier verbeteren. Hoewel er veel betrouwbare en veilige oplossingen op de markt zijn, hangt de beste behandeling volgens Herold af van je honden en je levensstijl.

Herold, die een spot-on-vlooienmiddel bij haar hond gebruikt, merkt op dat veel huisdiereigenaren kiezen voor uitwendige producten om vlooien van hun dieren weg te houden. Sommige huisdiereigenaren vinden oplossingen die maandelijks moeten worden aangebracht echter lastig in gebruik.

Orale medicatie is een ander alternatief voor zowel huisdieren als hun eigenaren.

Volgens Herold is er niet één aanpak die voor iedereen werkt. "Afhankelijk van je huishouden kan je dierenarts een aanbeveling doen."

Gezinnen met zowel katten als honden moeten extra voorzichtig zijn om verwisseling van medicatie te voorkomen. Volgens Herold kunnen producten voor honden die permethrine bevatten giftig zijn voor katten.

Je omgeving schoonmaken voor een vlooienvrije zone

Herold merkt op dat vlooien van je huisdier verwijderen nog maar het begin is.

De American Veterinary Medical Association (AVMA) wijst erop dat alleen je huisdier behandelen het vlooienprobleem niet oplost, omdat vlooien het grootste deel van hun leven niet op je huisdier doorbrengen.

Wanneer vlooien die zich in je huis voortplanten volwassen worden en zich aan je huisdier hechten, kan de plaag terugkeren. De AVMA adviseert om de slaapplek van je huisdier grondig schoon te maken en de meubels en vloeren die je huisdier vaak gebruikt te stofzuigen. Volgens de AVMA helpt het schoonmaken en stofzuigen van deze plekken om vlooien in alle ontwikkelingsstadia te verwijderen en te doden.

Volgens Herold: "als je herhaaldelijk eitjes uit vloerbedekking kunt verwijderen, moet je vervolgens de stofzuigerzak verwijderen... die moet je huis uit."

Het kan een tijdje duren om vlooien volledig uit je huis te verwijderen, dus inzet en geduld zijn essentieel voor succes.

De meeste strategieën kosten tijd, aldus Herold. "Vlooien verdwijnen niet in één dag. Zelfs als je je huis zou behandelen met een insectenbom, zouden er nog steeds vlooien in zitten.