Haaruitval bij katten

Veel mensen hebben last van haaruitval, maar weinigen weten dat kaalheid ook veel voorkomt bij katten. Van vlooienbeten en hormonale disbalansen tot chronisch overmatig wassen: tal van onderliggende oorzaken kunnen leiden tot een terugwijkende haargrens bij uw kat. Haaruitval kan ook een symptoom zijn van ernstigere problemen bij katten, maar gelukkig bestaan er behandelingen voor de meeste onderliggende oorzaken.
 
Kaalheid, ook wel alopecia genoemd, kan bij onze kattenvrienden gedeeltelijk of volledig zijn. De huid onder de terugwijkende haargrens van uw kat kan er normaal uitzien, maar kan ook tekenen van irritatie vertonen, zoals roodheid, bultjes, korstjes en huidletsels. Met zo veel variaties kan het lastig zijn om de onderliggende oorzaak van de alopecia van uw kat vast te stellen, vooral gezien het grote aantal mogelijke problemen. Sommige huisdieren zijn bijvoorbeeld allergisch voor vlooienbeten, terwijl andere hun vacht verliezen door parasieten die schurft veroorzaken of door schimmelproblemen zoals ringworm. Hormonale disbalansen, zoals hyperthyreoïdie of verhoogde steroïdenspiegels, kunnen een rol spelen bij kaalheid bij katten. Alopecia kan ook wijzen op een gedragsprobleem als angst ervoor zorgt dat uw huisdier zich overmatig wast. Oudere katten bij wie kanker is vastgesteld, verliezen vaak ook haar, en sommige katten worden, net als mensen, simpelweg kaal door genetische aanleg. Wat de oorzaak van het vachtverlies van uw kat ook is, het is belangrijk om het probleem te identificeren. Kleine, rode plekjes wijzen meestal op allergieën, terwijl dunner wordende vachtplekken aan de achterkant van de staart van uw kat kunnen duiden op een reactie op schurft of vlooien. Ringworm kan uw kat daarentegen kleinere, rode cirkels met een wit centrum bezorgen. Wat de bron ook is, de meeste onderliggende oorzaken van haaruitval zorgen er ook voor dat onze huisdieren jeuk krijgen en krabben, wat tot ernstigere infecties kan leiden.
 
Schakel indien nodig de hulp van uw dierenarts in om uw kat te diagnosticeren. Deze kan bloedonderzoek uitvoeren om vast te stellen of de kaalheid van uw kat het gevolg is van hormonale disbalansen of problemen met de schildklier, of een huidstaal nemen om te bepalen of uw kat haar verliest door dermatologische problemen. Om kanker of afwijkingen aan de bijnieren uit te sluiten, kan uw dierenarts röntgenfoto's en echo's gebruiken. Afhankelijk van de diagnose kan uw kat een nieuw vlooienpreventiemiddel, medicatie of een plaatselijke behandeling nodig hebben om de symptomen te verlichten. Andere mogelijke oplossingen zijn het aanpassen van het dieet van uw kat of zelfs het uitproberen van een nieuw wasmiddel, schoonmaakproducten of andere huishoudelijke producten om allergieën als bron van de problemen van uw huisdier uit te sluiten. Als het haarverlies van uw kat het gevolg is van een gedragsprobleem, moet u werken aan het verminderen van het stressniveau en mogelijk hulp zoeken bij een gedragsspecialist.
 
Hoewel er geen waterdichte methoden zijn om haaruitval bij katten te voorkomen, kan het goed in de gaten houden van uw huisdier helpen om symptomen aan te pakken voordat ze verergeren. Als u merkt dat uw kat meer aan één plek krabt dan aan de rest, let dan goed op die plek en schakel indien nodig veterinaire hulp in. U kunt ook tijdelijke verlichting van jeuk bieden met voorgeschreven plaatselijke behandelingen terwijl u de oorzaak van de haaruitval van uw kat onderzoekt.