Agressie is een van de meest voorkomende problemen waarmee katteneigenaren te maken krijgen. Of hij nu u of andere huisdieren aanvalt, het vijandige gedrag van uw kat kan ernstige verwondingen en zelfs infecties veroorzaken. Gelukkig kan agressie bij onvriendelijke katachtigen vaak worden aangepakt door de subtiele signalen te begrijpen die uw kat geeft wanneer hij zich bedreigd of angstig voelt.
Agressie komt in vele vormen voor, maar wordt doorgaans gedefinieerd als schadelijk of bedreigend gedrag dat gericht is op een ander dier of persoon. In het wild vertonen vrijwel alle dieren agressie wanneer ze hun territorium, familie of zichzelf tegen een aanval beschermen. Bij uw kat kan dit gedrag variëren van sissen en zich verstoppen tot regelrechte aanvallen op een vermeende tegenstander. Het begrijpen van de lichaamstaal van uw kat is essentieel om goed met uw huisdier te communiceren en dergelijke aanvallen te voorkomen.
Wanneer uw kat in de aanval gaat en klaar is om toe te slaan, vertoont hij verschillende duidelijke tekenen van agressie. Hieronder vallen een stijve houding, rechtopstaande oren, vernauwde pupillen, overeind staande haren en een directe, starende blik. Katten die agressief dreigen te worden, kunnen ook grommen of rechtstreeks op hun tegenstander aflopen. Wanneer katachtigen zich echter angstig of defensief voelen, kunnen ze hun kop intrekken, hun staart om hun lichaam slaan, zijwaarts draaien om hun tegenstander niet recht aan te kijken, hun oren plat leggen of sissen. Het is belangrijk deze signalen te herkennen, want uw huisdier zegt daarmee: “Blijf uit de buurt!” In plaats van hem verder te provoceren door uw huisdier te proberen aan te raken, te troosten of te straffen, kunt u Kitty eenvoudig wat ruimte geven om tot rust te komen zodra u tekenen van agressie opmerkt.
In sommige gevallen kan agressie bij katten ook worden veroorzaakt door medische aandoeningen zoals epilepsie, artritis en gebitsaandoeningen. Als uw huisdier ogenschijnlijk onverklaarbare agressie vertoont, breng hem dan naar de dierenarts voor een onderzoek om lichamelijke oorzaken van dit gedrag uit te sluiten.
Reacties
Nog geen reacties. Deel als eerste je gedachten.
Laat een reactie achter