Huisdierenchemie: alles over oxytocine

Heb je ooit het gevoel gehad dat je hond meer was dan alleen je trouwe gezinsgenoot? Had je weleens het idee dat de huishond meer op een kind leek dan op een groot, dom kwijlend dier? Rustig maar. Je bent geen gekke huisdierenmens. Nou ja, misschien wel, maar er zijn wetenschappelijke gegevens die zeggen dat het heel normaal is om je zo te gedragen. Een fascinerend en ongelooflijk feit waarvan je waarschijnlijk niet had verwacht het over honden te ontdekken, schuilt in de chemische samenstelling van de band tussen de mens en zijn beste vriend.

Het heet oxytocine. Deze bijzondere chemische stof is verantwoordelijk voor de band tussen ouders en kinderen, sociaal bewustzijn en empathie. Het komt in de hersenen vrij bij de geboorte en tijdens de ontwikkeling van het kind. Het is een handige evolutionaire toevoeging die mensen helpt genegenheid te voelen voor die vervelende kleine bengels die plotseling verschijnen om je nachten slapeloos te maken en je enorme hoeveelheden overvolle luiers te laten verschonen. Een krachtig tegengif tegen postnatale depressie.

En raad eens? Dezelfde chemische samenstelling die verantwoordelijk is voor de liefde van een moeder  speelt ook een grote rol in de gevoelens tussen jou en je hond. Recente wetenschappelijke onderzoeken, uitgevoerd door de uitstekende Zweedse wetenschappers van de Universiteit van Uppsalla, tonen aan dat na slechts 10 minuten met een schattig hondje het oxytocineniveau in zowel de hersenen van de mens als die van de hond aanzienlijk stijgt! Vergelijkbare bevindingen bij laboratoriumratten zouden erop kunnen wijzen dat oxytocine daadwerkelijk verantwoordelijk is voor alle banden tussen mens en dier. Mensen weten al sinds jaar en dag hoe therapeutisch het kan zijn om een hond of kat te hebben. Waarneembare effecten bij huisdiereigenaren door de jaren heen zijn onder meer een langer leven, minder stress en een over het algemeen  betere gezondheid. Nu de wetenschap eindelijk aansluit bij het gezonde verstand, kunnen we echter de chemie achter onze krachtigste emoties leren begrijpen.  Dat is een flinke dosis fascinatie die je waarschijnlijk niet van ouwe Fido had verwacht.

De implicaties van dit onderzoek zijn behoorlijk groot. Therapieën met dieren worden al lange tijd toegepast en hebben vooral bij ouderen en zieken ongelooflijke resultaten opgeleverd. Nu we een beter begrip krijgen van oxytocine en de rol ervan in zowel de chemische samenstelling van onze hersenen als onze sociale interacties, zal de effectiviteit van dergelijke therapieën alleen maar toenemen.

Nu we de effectiviteit van een oxytocinebehandeling beginnen te begrijpen, is het slechts een kwestie van tijd voordat die wordt vermarkt en voor miljoenen wordt verkocht. Voorlopig is er echter geen oxytocinetablet te koop. Dat werpt het hebben van een hond eigenlijk in een nog positiever licht. Je hebt immers geen recept nodig voor een puppy, en ze zijn een stuk goedkoper dan naar een dure therapeut gaan om te proberen je sociale angsten weg te nemen en je te helpen beter contact te maken met je medemens. 

In de tussentijd raadt je dokter aan om je puppy 5 minuten lang 40 keer per minuut te aaien en hem 's ochtends te bellen.