Puppyprognose deel 2: complicaties bij drachtige honden

Welkom terug bij deel 2 van onze serie over drachtige honden. Vandaag bespreken we de mogelijke complicaties die je tijdens de dracht het meest waarschijnlijk zult tegenkomen.  Veel van de termen die we bespreken, klinken ouders misschien bekend in de oren, aangezien de processen rond zwangerschap bij zoogdieren vaak vergelijkbaar verlopen. Laten we dus meteen beginnen en de symptomen, oorzaken en behandelingen van onze eerste complicatie bespreken.

Dystocie

Net als de meeste complicaties bij de foetus is dystocie een zeer ernstige aandoening. Deze kan door verschillende factoren worden veroorzaakt, bijvoorbeeld door de afmetingen van het bekken van de moeder of door de grootte of ligging van de pup in de baarmoeder. Een aandoening die baarmoederinertie wordt genoemd, kan voorkomen dat een hond weeën krijgt, waardoor zij de pups niet kan uitdrijven. Dit ontstaat meestal door een eerder gebroken bekkenbot, maar kan ook het gevolg zijn van raskenmerken waardoor een dier een smaller dan gemiddeld bekken heeft.

Ook kan de pup de oorzaak van het probleem zijn. Als deze niet met de kop of staart eerst ligt, kunnen de nauwe doorgangen van de baarmoederhals van je hond de voortgang van de pup belemmeren.  Ook als de pups abnormaal groot zijn, kan hetzelfde gebeuren. Dystocie is gemakkelijk te herkennen; het is waarschijnlijk aan de hand als je hond:

• langer dan 70 dagen drachtig is
• langer dan vierentwintig uur aan het bevallen is
• een sterke, onaangename geur bij de vaginale afscheiding heeft
• veel braakt tijdens het werpen
• een lange pauze (meer dan 4 uur) heeft tussen de geboortes van pups

Dit is een ernstige situatie. Als je vermoedt dat je hond dystocie heeft, neem dan onmiddellijk contact op met je dierenarts.

Eclampsie Deze aandoening is in feite een calciumtekort in de bloedbaan van de moeder. Het wordt veroorzaakt door de toegenomen calciumbehoefte voor de melkproductie voor de nieuwkomers. Zolang de melk er normaal uitziet, lopen de pups geen gevaar. Let op de volgende tekenen dat eclampsie begint:

• Desoriëntatie
• Angst/onrust
• Stijve of stramme poten die beweging belemmeren
• Koorts boven 105°F
• Spierkrampen
• Zware of snelle ademhaling
• Toevallen

Neem voor de behandeling onmiddellijk contact op met je dierenarts en voorkom dat de pups drinken, zodat je hond niet nog meer calcium verliest. Het is ook verstandig om het calciumgehalte van je hond aan te vullen met een melkvervanger.

Andere complicaties

Je moet ook veterinaire hulp inschakelen als je een van de volgende symptomen opmerkt:

• Hevig bloedverlies
• Groene vloeibare afscheiding
• Aanhoudende misselijkheid
• Apathisch gedrag
• Zwakte
• Uitdroging
• Gezwollen of harde tepels
• Onvoldoende melkproductie
• Stinkende afscheiding

Dit zijn allemaal mogelijke tekenen van problemen die een negatieve invloed kunnen hebben op de moeder, de pups of beide. Houd je hond dus goed in de gaten wanneer ze drachtig is en wees klaar om professionele hulp in te schakelen als dat nodig is.

Helaas kun je zelf maar beperkt helpen tijdens of na het werpen. Daarom is het essentieel dat je tijdens het hele proces het nummer van je dierenarts bij de hand houdt. Het is echter goed om te weten dat, hoewel deze problemen geregeld voorkomen, de kans veel groter is dat de dracht van je hond probleemloos verloopt. Blijf dus positief, maar wees voorbereid!