Overleven na Rocky Mountain spotted fever - het verhaal van één hond

Het verhaal van een hond die Rocky Mountain spotted fever overleefde

Angelo en Diana Scala wisten al vóór hun huwelijk dat ze een hond zouden nemen en dat het een Boxer zou zijn. Vrijwel meteen na hun bruiloft kozen ze hun Boxer Louie uit een nest van een fokker. Toen ze de acht weken oude pup eind 2010 meenamen naar hun huis in Downers Grove, Illinois, bleven buren en wildvreemden hen complimenteren met hun prachtige hond. Louie was inderdaad erg knap, merkte Angelo op.

Hij was ook ontzettend energiek, maar Angelo wist waar hij en zijn vrouw aan begonnen, omdat hij was opgegroeid met een Boxer. De Scala's waren dol op hun eigenzinnige, enthousiaste hond, die ook geduldig en toegewijd was. Hun dochter Giuliana werd geboren en Louie nam de rol van haar waakzame grote broer op zich. Toen een jaar later de dochter van de Scala's, Antonella, werd geboren, kreeg Louie er een nieuw zusje bij. Toen de wiegjes van de meisjes werden vervangen door bedden, ontwikkelde de hond uit zichzelf de gewoonte om elk kind voor het slapengaan een kus op de wang te geven.

De familie Scala zorgde goed voor Louie, en Louie zorgde op zijn beurt goed voor de kinderen van de Scala's. Jarenlang was Louies levensverhaal aangenaam, maar grotendeels onopvallend. Toen stelde een medisch raadsel, veroorzaakt door een tekenbeet, in mei 2015 het doorzettingsvermogen van de Scala's als huisdierenouders op de proef.

Het begin van Louies gezondheidsproblemen

De problemen begonnen toen Louies neus begon te bloeden. Diana vertelde dat "het bloed niet wilde stoppen". "Het was verschrikkelijk; het was niet zomaar een lichte bloedneus."

Angelo dacht dat het neusgat dat steeds weer openging misschien een korstje kon zijn, maar Diana twijfelde daaraan en vreesde iets veel ergers. Angelo bracht Louie naar de dierenarts. Hoewel de meeste uitslagen van het bloedonderzoek normaal waren, merkte Angelo op dat iets verhoogd leek te zijn. Hij kreeg te horen dat er mogelijk een probleem met Louies lever was of zelfs kanker, maar er werd besloten af te wachten en later opnieuw onderzoek te doen.

Vóór de geplande controleafspraak in juni begon Louie schuim en zijn eten over te geven. Omdat Angelo wist dat Diana het moeilijk zou vinden om de zieke hond naar een afspraak te brengen terwijl ze ook voor de twee andere jonge kinderen van het stel zorgde, besloot hij hem naar de dierenarts te brengen voordat hij voor een zakenreis de stad uit ging. Diana was in verwachting van een tweeling.

Angelo werd gewaarschuwd voor de mogelijkheid van een maagdilatatie, een gevaarlijke aandoening die ontstaat wanneer de maag van een hond zich vult met gas, vloeistof of voedsel en uitzet.

Nadat Louie medicatie tegen gasvorming had gekregen, moest hij de daaropvolgende maandag terugkomen. Toen Angelo Louie de volgende dinsdag terugbracht voor een controle, besloot de dierenarts Louie de rest van de week in het ziekenhuis te houden omdat de waarden in zijn bloedonderzoek veel hoger waren. De dierenarts gaf aan dat ze zijn nieren zouden spoelen, terwijl ze nog steeds dachten dat het om maagdilatatie ging. Na enkele dagen werd Louie teruggegeven aan zijn eigenaren, in de hoop dat hij tijdens de viering van Independence Day zou opknappen. De volgende dag begonnen Louies achterpoten echter op te zwellen en Diana bleef erop aandringen dat er echt iets mis was. De arts was het daarmee eens en adviseerde Louie naar een specialist te brengen.

Volgens dr. Jennifer Herring, een van de dierenartsen die verantwoordelijk was voor zijn zorg, "was Louie behoorlijk ziek toen hij [was] voor het eerst op de spoedeisende hulp kwam." Toch kon ze zien dat Angelo en Diana vastbesloten waren alles te doen wat nodig was om Louie te helpen overwinnen wat de neusbloedingen, zwellingen en het braken veroorzaakte.
  Een medische doorbraak

Ondanks talloze onderzoeken konden de artsen niet vaststellen wat Louie mankeerde.

Louie had een tekentest ondergaan, maar de dierenartsen van de VSC besloten uitgebreider onderzoek naar parasieten te doen. Toch had niemand reden om te vermoeden dat Louie Rocky Mountain spotted fever had, een aandoening die zeldzaam is in Illinois en door teken wordt overgedragen.

Enkele dagen nadat Louie naar de VSC was gebracht, belde een dierenarts Angelo om hem te vertellen dat Louie op geen enkele medicatie verbeterde en dat ze, met zijn toestemming, een specifiek soort steroïde wilden proberen. Angelo stemde in met het gebruik van de medicatie, maar die leek niet te helpen. De volgende dag kreeg hij een telefoontje met de suggestie dat het misschien het beste was om Louie te laten inslapen. De Scala's legden zwijgend een lange afstand af om Louie te zien. Zijn gezicht was opgezwollen als een basketbal en zijn lichaam was gezwollen. Toch konden Diana en Angelo zien dat Louie blij leek hen te zien en dat de geest van hun geliefde hond nog steeds aanwezig was.

De Scala's wilden dat dr. Jerry Thornhill, een van de specialisten interne geneeskunde van VSC, nog één bloedonderzoek zou beoordelen voordat ze besloten Louie al dan niet te laten inslapen. Thornhill nam de volgende dag contact op met Angelo om hem te vertellen dat Louie 's nachts licht was verbeterd en dat de testresultaten aantoonden dat Louie Rocky Mountain spotted fever had. De dierenartsen wisten nu wat er aan de hand was.

Diana herinnert zich dat ze hoorde: "De ziekte van Lyme zou veel erger zijn geweest, maar dit is behandelbaar."

Leven met Rocky Mountain spotted fever

Elke hond kan door Rocky Mountain spotted fever depressie, anorexia, aritmie (een abnormale hartslag), bloedstollingsproblemen en zelfs de dood ontwikkelen. Naast hyperbare zuurstoftherapie kreeg Louie verschillende medicijnen en hij bleef langzaam maar zeker verbeteren. Louie had 18 dagen in het ziekenhuis gelegen voordat de dierenartsen uiteindelijk toestemming gaven om naar huis terug te keren.

Herring roemt de Scala's en Louie, terwijl Angelo de artsen die hun hond behandelden de eer geeft voor het redden van het dier. Ze zei dat Louie een vechter was en dat zijn familie hem trouw terzijde stond 

Ongeveer een jaar later is Louie nog steeds aan het herstellen (en inmiddels wonen er vier kinderen in het huis van de Scala's). Om ervoor te zorgen dat hij maanden na zijn ontslag uit de VSC zijn hyperbare zuurstoftherapie kon voortzetten, moesten de Scala's hem om de dag naar het dierenziekenhuis begeleiden.

Hoewel Angelo denkt dat hij dankzij zijn huisdierenverzekering zelf slechts iets meer dan $6,000 heeft betaald, bedragen Louies medische kosten inmiddels al meer dan $60,000. Hoewel Louie momenteel nog wordt behandeld voor Rocky Mountain spotted fever, is de frequentie van zijn bezoeken aan de VCS afgenomen. Louie ziet er nog steeds behoorlijk mager uit, maar hij lijkt meer op 

Nu, zegt Diana: "We beginnen weer te zeggen: 'Louie, rustig aan,' wanneer hij zich onredelijk of overdreven gedraagt. Maar dan herinneren we ons hoe we aanvankelijk bang waren dat we Louie misschien niet terug zouden krijgen en hoe we onszelf beloofden dat we het niet als vanzelfsprekend zouden beschouwen als hij ooit weer de kans zou krijgen om ons gek te maken. We voelen nog steeds hoe graag we nog één dag extra hadden gewild, en we zijn gewoon dankbaar dat hij het heeft overleefd."