De 6 belangrijkste feiten over vlooienlarven

De 6 belangrijkste feiten over vlooienlarven 
 
De medisch directeur van het VCA Murphy Road Animal Hospital in Nashville en aankomend voorzitter van de Companion Animal Parasite Council, Dr. Craig Prior, stelt dat er voor elke vlo die je op een hond of kat ziet, nog negen andere in de omgeving verborgen zitten die je niet ziet.
 
Prior is de grootste tegenstander van veel huisdiereigenaren, en ik wou dat ik hem jaren geleden al had ontmoet. Op een zomer hadden beide katten van mij vlooien, en nadat ik de volwassen vlooien met een vlooienbad had behandeld, dacht ik dat het probleem was opgelost. De overgebleven ongenode gasten in huis, waaronder de vlooienlarven en eitjes die zich stiekem ontwikkelden en zich klaarmaakten om mijn honden te eten, overrompelden mij volledig (en mijn benen). Misschien heb je de volwassen vlooien die je kon zien behandeld, zonder te weten dat er ook larven waren, en maak je dezelfde fout.
 
Wat zijn vlooienlarven precies en hoe kun je ze bestrijden? Laten we meer te weten komen over deze kleine beestjes.
  De eitjes die volwassen vrouwelijke vlooien op hun slachtoffers leggen, ontwikkelen zich uiteindelijk tot vlooienlarven. Ze blijven niet op hun plek; ze verspreiden zich wanneer de gastheer door het huis beweegt. Volgens Prior lijken de eitjes op "kleine pingpongballetjes." De eitjes komen terecht op plekken waar de gastheer veel tijd doorbrengt, en daar komen de larven uit en ontwikkelen ze zich. "Het huisdier staat op, rekt zich uit en schudt zich, en de eitjes vliegen zo de omgeving in – vaak op de plek waar dat dier slaapt of heeft geslapen."
 
De larven ontwikkelen zich gedurende één tot twee weken en voeden zich met organisch afval en vlooien-"vuil", oftewel de opgedroogde uitwerpselen van volwassen vlooien, wat eigenlijk gewoon opgedroogd bloed is. Larven vormen ongeveer een derde van de vlooienpopulatie in een huis. Vervolgens spinnen de larven cocons, gaan ze over naar hun popstadium en komen ze uiteindelijk als volwassen vlooien tevoorschijn. Vlooienpoppen kunnen lange tijd overleven terwijl ze in deze beschermende cocon zitten, en komen alleen tevoorschijn wanneer signalen wijzen op de aanwezigheid van een geschikte gastheer. Wanneer iemand in een eerder bewoond huis of appartement trekt, is het niet ongebruikelijk dat diegene vlooien moet bestrijden die al enkele maanden inactief waren.
 
Om larven die zich in huis schuilhouden te bestrijden, zijn andere methoden en procedures nodig dan voor het doden van volwassen vlooien. Volgens Prior is grondig stofzuigen een van de beste dingen die je kunt doen, waarbij je met een roterende borstel eitjes en larven van vloeren en dierenmanden opzuigt. Een belangrijke stap in dit proces is om de opgezogen eitjes en larven uit huis te verwijderen en de stofzuigerzak goed af te sluiten en weg te gooien, of het stofreservoir van een zakloze stofzuiger te legen wanneer je klaar bent. Als je dat niet doet, waarschuwt Prior, "heb je een infectiereservoir in die stofzuigerzak." Daarna kunnen verschillende middelen tegen vlooien, waaronder sprays en vernevelaars, eventuele larven en eitjes verwijderen die je bij het stofzuigen hebt gemist. Prior adviseert om je dierenarts te raadplegen voor het voorkomen van vlooien, omdat niet al deze producten hetzelfde zijn. Zij kunnen je adviseren over de beste en veiligste middelen voor gebruik in huis, omdat zij jou, je huisdier, je levensstijl en de omgeving kennen. Omdat de aanwezige poppen zich blijven ontwikkelen tot volwassen vlooien, kan het tot twee maanden duren voordat je verbetering begint te zien.
 
Nadat je de volwassen vlooien op je huisdier hebt verwijderd en de eitjes, larven en poppen in huis hebt bestreden, moet je ook herbesmetting voorkomen. Dit kan lastig zijn, omdat er buitenshuis en waarschijnlijk dicht bij je huis veel andere gastheren voor vlooien zijn. Volgens Prior leven dezelfde vlooien die honden en katten teisteren in Noord-Amerika ook op coyotes, vossen, rode lynxen, runderen, stinkdieren, wasberen, opossums, ratten, fretten en andere dieren. Probeer de omgeving rond je huis onaantrekkelijk te maken voor wilde of zwerfdieren en de vlooien die zij mogelijk bij zich dragen. Je huisdieren zoveel mogelijk binnen houden is een goed begin.
 
Houd er rekening mee dat vlooienlarven van afgesloten, donkere plekken houden. Door kruipruimtes, zolders en ruimtes onder terrassen en veranda's af te sluiten, kun je dieren buiten houden en voorkomen dat ze deze plekken met vlooieneitjes besmetten. Natuurlijk zijn er grenzen aan de invloed die je hebt op wat er buiten gebeurt. Als je je huisdieren hun hele leven preventief tegen vlooien behandelt, worden alle vlooien gedood die toch op je huisdier terechtkomen.