Ongewone rassen: de Xoloitzcuintle

Ook bekend als de Mexicaanse naakthond of Xolo, bestaat de Xoloitzcuintle al meer dan 3000 jaar in Zuid-Amerika, maar is hij tegenwoordig een van de zeldzaamste rassen ter wereld. Men denkt dat de ongebruikelijke haarloosheid van het ras is ontstaan door een mutatie bij honden in de regio. Deze honden hadden mogelijk een overlevingsvoordeel in de hete, tropische omgeving, waardoor de mutatie zich verspreidde. 

 

Beeldbron

 

Xolo’s werden door de Azteken en andere inheemse culturen als heilig beschouwd, en er zijn veel artefacten bewaard gebleven waarop het ras is afgebeeld. In de Azteekse mythologie werd de Xolo geschapen door de god Xolotl. Hij droeg de mens op de hond met zijn leven te bewaken. In ruil daarvoor zouden de honden de zielen van hun baasjes door de gevaren van de onderwereld naar de hemel begeleiden. 

 

De huidkleuren van de Xolo variëren van zwart en blauw tot rood. Soms worden er Xolo’s met een vacht geboren in een nest met haarloze nestgenoten. 

 

Afbeelding met dank aan Jacqi Dinis

 

Jarenlang werd de Xolo grotendeels genegeerd door instanties voor hondenrassen en verscheen hij slechts sporadisch op Mexicaanse hondenshows in de jaren 1940. In de jaren 1950 nam de belangstelling toe en besefte men dat het ras zou uitsterven als er geen drastische maatregelen werden genomen.

 

In 1954 begon de FCI (de Wereldhondenorganisatie) met de ‘Xolo-expeditie’. Mexicaanse en Britse hondenliefhebbers trokken naar de afgelegen gebieden van Mexico om raszuivere exemplaren van het ras te vinden en te behouden. Er werden er tien gevonden, die de basis vormden voor het Mexicaanse programma gericht op de heropleving van de Xolo. 

 

Afbeelding met dank aan Diana Andersen - AnimalImages

 

Interessant genoeg behoorden Xolo’s tot de allereerste honden die door de American Kennel Club werden erkend. In 1887 werd ‘Mee Too’ geregistreerd en in 1940 werd ‘Chinito Junior’, eigendom van mevrouw Radtke uit New York, de eerste en enige kampioen van het ras bij de American Kennel Club. Sinds 2012 is de Xolo opgenomen in de prestigieuze Westminster Kennel Club Dog Show. 

 

Afbeelding met dank aan Jacqi Dinis

 

Xolo’s zijn doorgaans gezonde honden en staan bekend om hun intelligentie. Als oud ras dat sinds zijn oorsprong grotendeels onveranderd is gebleven, heeft het veel ‘primitieve’ kenmerken die bij veel populairdere hondenrassen verloren zijn gegaan. Ze zijn nieuwsgierig, energiek en hebben sterke jacht- en waakinstincten. 

 

De Xolo is de nationale hond van Mexico en het symbool van de populaire Mexicaanse voetbalclub Club Tijuana Xoloitzcuintles de Caliente.

Hoofdafbeelding met dank aan Jacqi Dinis